Standardy Ochrony Małoletnich

1. Cel i zakres Standardów

Standardy określają zasady ochrony osób poniżej 18. roku życia korzystających z konsultacji psychologicznych organizowanych przez Dagmarę Wróblewską w ramach jednoosobowej praktyki. Dokument został dostosowany do indywidualnych konsultacji prowadzonych przede wszystkim online za pośrednictwem Google Meet.

Celem Standardów jest zapobieganie krzywdzeniu małoletnich, tworzenie bezpiecznych zasad kontaktu, jasne określenie zachowań niedozwolonych oraz ustalenie sposobu reagowania, gdy pojawi się podejrzenie krzywdzenia lub informacja o zagrożeniu dobra małoletniego.

Jeżeli w przyszłości zakres działalności zostanie rozszerzony o konsultacje stacjonarne, zajęcia grupowe, warsztaty, zatrudnienie pracowników, współpracowników, praktykantów lub wolontariuszy, Standardy podlegają aktualizacji przed rozpoczęciem takiej działalności.

2. Podstawa prawna i charakter dokumentu

Standardy zostały opracowane z uwzględnieniem ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 110 z późn. zm.), w szczególności art. 21 oraz art. 22b–22c, a także obowiązków wynikających z przepisów prawa rodzinnego, karnego, cywilnego i przepisów dotyczących przeciwdziałania przemocy domowej.

W jednoosobowej praktyce funkcje przypisane w Standardach „osobie odpowiedzialnej”, „organizatorowi” lub „osobie przyjmującej zgłoszenia” wykonuje Dagmara Wróblewska, chyba że przepisy wymagają działania innego uprawnionego organu lub podmiotu.

3. Definicje

Małoletni – osoba, która nie ukończyła 18. roku życia.

Rodzic/opiekun – rodzic posiadający władzę rodzicielską, opiekun prawny albo inna osoba uprawniona do reprezentowania małoletniego w danej sprawie.

Psycholog / Praktyka – Dagmara Wróblewska działająca w ramach Dagmara Wróblewska - Indywidualna praktyka psychologiczna.

Krzywdzenie – każde działanie lub zaniechanie naruszające dobro, prawa, bezpieczeństwo, godność, zdrowie fizyczne lub psychiczne małoletniego; może obejmować przemoc fizyczną, psychiczną, seksualną, zaniedbanie, przemoc domową, wykorzystanie, cyberprzemoc lub inne formy nadużycia.

Interwencja – działania podejmowane po uzyskaniu informacji, ujawnieniu lub powzięciu podejrzenia, że małoletni jest krzywdzony albo jego dobro lub bezpieczeństwo jest zagrożone.

4. Podstawowe zasady ochrony małoletnich

• Dobro, bezpieczeństwo, godność i podmiotowość małoletniego są traktowane priorytetowo.
• Małoletni jest traktowany z szacunkiem, bez dyskryminacji ze względu na jakąkolwiek cechę, sytuację rodzinną, stan zdrowia, niepełnosprawność, tożsamość, wygląd, pochodzenie lub inne okoliczności.
• Komunikacja jest dostosowana do wieku, poziomu rozwoju, możliwości poznawczych, sposobu komunikowania się i szczególnych potrzeb małoletniego.
• Małoletni ma prawo zadawać pytania, prosić o przerwę, zgłaszać dyskomfort i odmówić odpowiedzi na pytanie, jeżeli nie jest gotowy o danym temacie rozmawiać.
• Psycholog nie obiecuje absolutnej tajemnicy, jeżeli ujawnione informacje wskazują na poważne zagrożenie bezpieczeństwa lub wymagają działania przewidzianego prawem.
• Informacje ujawnia się wyłącznie w zakresie niezbędnym do ochrony małoletniego lub realizacji obowiązku prawnego.

5.1. Bezpieczne relacje – zasady właściwego kontaktu

• Kontakt ma charakter profesjonalny i pozostaje związany z celem konsultacji psychologicznej.
• Psycholog wyjaśnia małoletniemu w zrozumiały sposób, kim jest, po co odbywa się spotkanie, jak długo potrwa oraz jakie są podstawowe zasady poufności.
• Nie wywiera się presji na ujawnianie informacji. Pytania dotyczące trudnych doświadczeń zadaje się tylko w zakresie potrzebnym do oceny bezpieczeństwa i udzielenia pomocy.
• Nie prowadzi się wielokrotnego, szczegółowego wypytywania o potencjalne przestępstwo w celu „sprawdzenia”, czy relacja jest prawdziwa. Zapisuje się istotne spontaniczne wypowiedzi i podejmuje właściwe działania ochronne.
• W komunikacji używa się języka spokojnego, neutralnego, wolnego od oceniania, zawstydzania i zastraszania.
• Granice fizyczne i emocjonalne małoletniego są respektowane.

5.2. Zachowania niedozwolone

• stosowanie przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej lub ekonomicznej wobec małoletniego;
• krzyczenie, poniżanie, wyśmiewanie, zawstydzanie, obrażanie, grożenie, szantażowanie lub karanie małoletniego;
• flirtowanie, seksualizowanie kontaktu, komentarze o charakterze seksualnym, prośby o intymne zdjęcia lub materiały, przekazywanie treści seksualnych;
• nawiązywanie relacji romantycznej, seksualnej, zależnościowej lub innej relacji wykorzystującej przewagę osoby dorosłej;
• proponowanie prywatnych spotkań niezwiązanych z usługą, zapraszanie małoletniego do prywatnego domu lub spotykanie się z nim poza ustalonymi ramami zawodowymi;
• kontaktowanie się z małoletnim z prywatnych kont w mediach społecznościowych, proszenie o dodanie do znajomych lub obserwowanie prywatnych profili w celu niezwiązanym z ochroną jego bezpieczeństwa;
• przekazywanie małoletniemu alkoholu, nikotyny, substancji psychoaktywnych, leków lub innych środków w celu innym niż zgodny z prawem i rolą zawodową;
• utrwalanie obrazu, dźwięku lub przebiegu konsultacji bez uprzedniego poinformowania i uzyskania odpowiedniej zgody;
• ujawnianie informacji o małoletnim osobom nieuprawnionym lub omawianie jego sytuacji w sposób umożliwiający identyfikację bez podstawy prawnej lub zawodowej.

6. Zasady konsultacji online

• Konsultacje odbywają się przez Google Meet lub inną wcześniej uzgodnioną platformę zapewniającą możliwość bezpośredniej komunikacji.
• Przed rozpoczęciem właściwej rozmowy psycholog upewnia się, że rozmawia z właściwą osobą i – adekwatnie do wieku oraz sytuacji – zna aktualne miejsce przebywania małoletniego oraz dane kontaktowe rodzica/opiekuna do użycia w sytuacji nagłej.
• Małoletni powinien, jeśli jest to możliwe i bezpieczne, mieć warunki do poufnej rozmowy bez osób postronnych.
• Jeżeli obecność rodzica/opiekuna jest potrzebna, jej zakres jest uzgadniany z małoletnim i rodzicem z uwzględnieniem wieku, celu spotkania i bezpieczeństwa.
• Link do spotkania jest przeznaczony dla małoletniego i osób uzgodnionych z psychologiem; nie powinien być udostępniany osobom trzecim.
• Psycholog nie nagrywa konsultacji, nie wykonuje zrzutów ekranu i nie uruchamia transkrypcji bez wcześniejszego poinformowania oraz odrębnej podstawy i zgody, jeżeli jest wymagana.
• W przypadku nagłego przerwania połączenia psycholog podejmuje próbę ponownego kontaktu. Gdy istnieje obawa o bezpośrednie bezpieczeństwo małoletniego, może skontaktować się z rodzicem/opiekunem lub właściwymi służbami.

7. Kontakt poza konsultacją i media społecznościowe

• Kontakt organizacyjny odbywa się przez ustalone kanały, w szczególności e-mail info@dagmarawroblewska.com i telefon +48 571 998 530.
• Wiadomości małoletniego dotyczące bezpieczeństwa są traktowane poważnie, ale praktyka nie świadczy całodobowej pomocy kryzysowej i nie gwarantuje natychmiastowej odpowiedzi poza terminem konsultacji.
• Psycholog nie prowadzi prywatnych rozmów z małoletnim w mediach społecznościowych i nie wykorzystuje prywatnych profili do budowania relacji z klientem.
• Jeżeli małoletni spontanicznie skontaktuje się kanałem nieprzeznaczonym do konsultacji i ujawni zagrożenie, psycholog ogranicza rozmowę do niezbędnego zabezpieczenia sytuacji i kieruje kontakt do właściwego kanału lub odpowiedniej pomocy.

8. Bezpieczne korzystanie z urządzeń i Internetu

Praktyka nie udostępnia małoletnim publicznej sieci ani urządzeń do swobodnego korzystania z Internetu. W związku z konsultacją online obowiązują jednak następujące zasady:

• nie przesyła się małoletniemu treści szkodliwych, seksualnych, przemocowych, dyskryminujących lub nieadekwatnych do celu konsultacji;
• materiały psychoedukacyjne dobiera się do wieku i potrzeb małoletniego;
• nie zachęca się małoletniego do przesyłania intymnych zdjęć, nagrań ani innych materiałów, których przekazanie nie jest potrzebne do konsultacji;
• jeżeli podczas konsultacji ujawnione zostanie narażenie na cyberprzemoc, grooming, szantaż seksualny, rozpowszechnianie intymnych materiałów lub inne zagrożenie internetowe, stosuje się procedurę interwencji;
• informacje o szkodliwych materiałach dokumentuje się w minimalnym niezbędnym zakresie; nie rozpowszechnia się ich i nie gromadzi bez potrzeby.

9. Relacje między małoletnimi

W aktualnym modelu praktyka nie prowadzi grupowych konsultacji małoletnich ani wspólnej poczekalni, dlatego nie organizuje bezpośrednich relacji między małoletnimi w ramach usługi. Niedozwolone byłyby w szczególności przemoc, nękanie, wyśmiewanie, dyskryminacja, wymuszanie, seksualizacja, cyberprzemoc i rozpowszechnianie prywatnych materiałów innego małoletniego. Jeżeli małoletni ujawni krzywdzenie przez rówieśnika, stosuje się procedurę interwencji z uwzględnieniem wieku i bezpieczeństwa wszystkich dzieci.

Przed uruchomieniem jakichkolwiek zajęć grupowych zasady bezpiecznych relacji rówieśniczych zostaną doprecyzowane i przekazane uczestnikom przed rozpoczęciem zajęć.

10. Rozpoznawanie możliwego krzywdzenia

Pojedynczy sygnał nie przesądza o krzywdzeniu. Niepokój może jednak wzbudzać m.in. spontaniczna relacja małoletniego, widoczne obrażenia niewyjaśnione w spójny sposób, skrajny lęk przed konkretną osobą, objawy zaniedbania, seksualizacja nieadekwatna do wieku, nagła istotna zmiana zachowania, przemoc domowa, groźby, przymus, wykorzystywanie seksualne, grooming, cyberprzemoc lub poważne zagrożenie samobójcze/autoagresywne.

Rolą psychologa na etapie ochronnym jest ocena bezpieczeństwa i podjęcie właściwego działania, a nie samodzielne ustalanie winy sprawcy ani prowadzenie dochodzenia.

11. Zgłaszanie niepokojących zdarzeń

Małoletni, rodzic/opiekun lub inna osoba może przekazać informację podczas konsultacji, telefonicznie pod numerem +48 571 998 530 lub e-mailem na adres info@dagmarawroblewska.com. W przypadku informacji przesłanej poza konsultacją psycholog potwierdza jej przyjęcie w rozsądnym terminie, z zastrzeżeniem, że kanały te nie są całodobową pomocą ratunkową.

Za przyjmowanie zgłoszeń, ocenę sytuacji, uruchomienie procedury interwencji, udzielenie wsparcia oraz dokumentowanie zdarzeń odpowiada Dagmara Wróblewska.

12.1. Procedura interwencji – zasady ogólne

• Przyjęcie informacji bez oceniania i bez obietnicy zachowania jej w absolutnej tajemnicy.
• Sprawdzenie, czy istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia lub bezpieczeństwa.
• Zebranie tylko informacji niezbędnych do oceny bezpieczeństwa i wyboru dalszego działania.
• Zapisanie faktów, obserwacji i istotnych spontanicznych wypowiedzi małoletniego; unikanie pytań sugerujących.
• Podjęcie działań proporcjonalnych do rodzaju i poziomu zagrożenia.
• Poinformowanie małoletniego, w miarę możliwości i odpowiednio do wieku, co psycholog zamierza zrobić i dlaczego.
• Ograniczenie udostępnianych informacji do minimum potrzebnego do ochrony małoletniego.
• Wypełnienie Karty interwencji oraz ustalenie planu dalszego wsparcia.

12.2. Bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia

Jeżeli podczas konsultacji online istnieje uzasadniona obawa bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia małoletniego albo innej osoby, psycholog nie ogranicza się do planowania kolejnej wizyty. Podejmuje działania zmierzające do zapewnienia natychmiastowego bezpieczeństwa, w tym – zależnie od sytuacji – kontakt z rodzicem/opiekunem, właściwymi służbami ratunkowymi lub innym podmiotem mogącym skutecznie zabezpieczyć małoletniego.

Jeżeli podejrzenie krzywdzenia dotyczy rodzica/opiekuna, którego zawiadomienie mogłoby zwiększyć zagrożenie, psycholog nie informuje tej osoby przed zabezpieczeniem sytuacji i kontaktem z właściwym organem.

12.3. Podejrzenie przestępstwa na szkodę małoletniego

Jeżeli okoliczności wskazują na możliwość popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, psycholog ocenia obowiązek i zasadność złożenia zawiadomienia do Policji lub prokuratury zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nie prowadzi własnego dochodzenia ani konfrontacji z domniemanym sprawcą, jeżeli mogłoby to utrudnić ochronę dziecka.

12.4. Zagrożenie dobra dziecka / sąd opiekuńczy

Jeżeli sytuacja wskazuje, że dobro małoletniego jest zagrożone i potrzebna jest ingerencja sądu opiekuńczego, psycholog składa odpowiednie zawiadomienie do właściwego sądu rodzinnego/opiekuńczego lub podejmuje inne działanie przewidziane prawem.

12.5. Przemoc domowa i procedura „Niebieskie Karty”

Standardy nie zakładają automatycznie, że jednoosobowa prywatna praktyka psychologiczna posiada uprawnienie do samodzielnego wszczynania procedury „Niebieskie Karty” w każdej sytuacji. Jeżeli psycholog działa w ramach podmiotu lub roli, która na podstawie aktualnych przepisów jest uprawniona do wszczęcia tej procedury, stosuje właściwe przepisy. W pozostałych przypadkach, gdy zachodzi podejrzenie przemocy domowej, psycholog kontaktuje się z podmiotem uprawnionym lub podejmuje inne prawnie właściwe działania ochronne.

12.6. Gdy podejrzenie dotyczy psychologa

Jeżeli zgłoszenie dotyczy zachowania Dagmary Wróblewskiej wobec małoletniego, małoletni lub rodzic/opiekun nie jest zobowiązany do kierowania zgłoszenia najpierw do psychologa. Może zwrócić się bezpośrednio do właściwych organów lub instytucji. Psycholog nie podejmuje działań odwetowych, nie wywiera presji na wycofanie zgłoszenia i zabezpiecza dokumentację w niezmienionej formie.

13. Plan wsparcia po ujawnieniu krzywdzenia

Po ujawnieniu krzywdzenia psycholog ustala – w granicach swojej roli i kompetencji – plan wsparcia dostosowany do sytuacji małoletniego. Plan może obejmować:

• ustalenie, kto jest bezpieczną osobą dorosłą dla małoletniego i kto może zapewnić mu bieżące wsparcie;
• określenie pilnych działań dotyczących bezpieczeństwa;
• rekomendację konsultacji lekarskiej, psychiatrycznej, psychoterapeutycznej, prawnej lub pomocy społecznej, jeśli jest potrzebna;
• ustalenie bezpiecznej formy dalszego kontaktu i kolejnego terminu konsultacji, jeśli pozostaje to zasadne;
• ograniczenie kontaktu z osobą stanowiącą zagrożenie, jeśli taki krok leży w kompetencji opiekunów lub właściwych organów;
• monitorowanie sytuacji w zakresie możliwym w ramach dalszej współpracy.

Plan wsparcia nie zastępuje działań Policji, prokuratury, sądu, pomocy społecznej, ochrony zdrowia ani innych uprawnionych instytucji.

14. Poufność małoletniego a informowanie rodziców/opiekunów

Małoletni otrzymuje informację, że treść konsultacji jest co do zasady poufna. Psycholog nie przekazuje rodzicowi/opiekunowi automatycznie szczegółowego przebiegu każdej rozmowy ani „raportu” z wypowiedzi nastolatka.

Rodzic/opiekun może otrzymywać informacje organizacyjne oraz ogólne informacje i rekomendacje potrzebne do wspierania małoletniego, z uwzględnieniem jego wieku, dojrzałości, celu współpracy i przepisów prawa. Zakres takiej informacji jest, gdy to możliwe, omawiany z małoletnim.

Poufność może zostać ograniczona, gdy ujawnione informacje wskazują na poważne zagrożenie bezpieczeństwa małoletniego lub innych osób, podejrzenie krzywdzenia wymagające interwencji albo inny obowiązek wynikający z prawa. Jeżeli jest to bezpieczne, psycholog uprzedza małoletniego, jakie informacje musi przekazać, komu i w jakim celu.

15. Zgoda rodzica/opiekuna i udział małoletniego

Przed rozpoczęciem indywidualnej współpracy z małoletnim psycholog uzyskuje zgodę osoby uprawnionej do jej udzielenia oraz dąży do uzyskania świadomej akceptacji samego małoletniego, w sposób odpowiedni do jego wieku i możliwości rozumienia sytuacji.

Jeżeli pojawia się informacja o sporze między rodzicami, ograniczeniu władzy rodzicielskiej, zakazie kontaktu, postanowieniu sądu lub innej okoliczności mogącej wpływać na umocowanie do wyrażenia zgody, psycholog może zażądać dokumentów lub wstrzymać rozpoczęcie/kontynuację współpracy do czasu wyjaśnienia sytuacji prawnej.

Zgoda na konsultacje nie obejmuje automatycznie nagrywania spotkań, udostępniania materiałów osobom trzecim ani każdej przyszłej procedury diagnostycznej wymagającej odrębnego omówienia.

16. Małoletni ze szczególnymi potrzebami

• Tempo rozmowy, język i długość wypowiedzi są dostosowywane do możliwości małoletniego.
• Jeżeli małoletni korzysta z AAC, tłumacza, asysty lub innej formy wsparcia, psycholog uwzględnia tę potrzebę w zakresie możliwym i bezpiecznym.
• Niepełnosprawność, neuroróżnorodność, trudności komunikacyjne lub intelektualne nie mogą być podstawą do bagatelizowania relacji małoletniego o krzywdzeniu.
• Przy ocenie bezpieczeństwa uwzględnia się zwiększoną podatność niektórych dzieci na zależność, manipulację, przemoc lub trudności w komunikowaniu zdarzeń.

17. Osoby dopuszczane do pracy lub działalności z małoletnimi

Na dzień przyjęcia Standardów praktyka jest jednoosobowa i nie zatrudnia ani nie dopuszcza innych osób do samodzielnej działalności obejmującej kontakt z małoletnimi.

Jeżeli w przyszłości do takiej pracy lub działalności ma zostać dopuszczony pracownik, współpracownik, praktykant, stażysta, wolontariusz lub inna osoba, przed dopuszczeniem wykonuje się obowiązki wymagane aktualnym art. 21 ustawy, w tym weryfikację w wymaganych rejestrach i zebranie wymaganych informacji/oświadczeń. Dokumenty z weryfikacji przechowuje się w odpowiedniej dokumentacji tej osoby.

Każda taka osoba przed kontaktem z małoletnimi zapoznaje się ze Standardami i potwierdza ten fakt w sposób możliwy do udokumentowania.

18. Dokumentowanie i przechowywanie interwencji

• Każde ujawnione lub zgłoszone zdarzenie wymagające interwencji dokumentuje się w Karcie interwencji.
• Dokumentacja zawiera fakty i działania istotne dla ochrony małoletniego; unika się zbędnych danych i ocen niepopartych informacjami.
• Jeżeli istotne jest dokładne brzmienie spontanicznej wypowiedzi małoletniego, można zapisać ją możliwie wiernie i oznaczyć jako cytat.
• Dokumentację interwencyjną przechowuje się w sposób ograniczający dostęp osób nieuprawnionych, odrębnie lub z wyraźnym ograniczeniem dostępu względem zwykłej korespondencji organizacyjnej.
• Udostępnienie dokumentacji następuje wyłącznie osobom lub organom uprawnionym, w zakresie wymaganym prawem lub niezbędnym do ochrony małoletniego.

19. Udostępnianie Standardów

Pełna wersja Standardów oraz wersja skrócona przeznaczona dla małoletnich są udostępniane na stronie www.dagmarawroblewska.com. Rodzic/opiekun i małoletni otrzymują możliwość zapoznania się z nimi przed rozpoczęciem współpracy. Jeżeli praktyka zacznie przyjmować małoletnich w stałym lokalu, obie wersje będą również dostępne w widocznym miejscu w tym lokalu.

20. Przegląd i aktualizacja

Standardy podlegają ocenie co najmniej raz na dwa lata oraz wcześniej, jeżeli zmienią się przepisy, zakres działalności, stosowane narzędzia albo doświadczenia z interwencji wykażą potrzebę modyfikacji.

Wnioski z oceny są dokumentowane pisemnie. Najpóźniejszy termin pierwszej okresowej oceny niniejszej wersji to 18 sierpnia 2028 r.

21. Dane osoby odpowiedzialnej

Dagmara Wróblewska Dagmara Wróblewska - Indywidualna praktyka psychologiczna e-mail: info@dagmarawroblewska.com telefon: +48 571 998 530

22. Źródła prawne

• Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 110 z późn. zm.
• Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w aktualnym brzmieniu.
• Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w aktualnym brzmieniu.
• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, w aktualnym brzmieniu.
• Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej oraz rozporządzenie w sprawie procedury „Niebieskie Karty”, w aktualnym brzmieniu.
• Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów – w zakresie obowiązującym w dniu przyjęcia Standardów.

Uwaga wdrożeniowa

Dokument został przygotowany dla jednoosobowej prywatnej praktyki psychologicznej online. Nie jest wzorem dla szkoły, podmiotu leczniczego ani placówki całodobowej. W razie istotnej zmiany modelu działalności należy zaktualizować procedury przed rozpoczęciem nowych usług.